köyün birinde bir cuma namazı sırasında istemeden osuran imamla köy ahalisi deli gibi dalga geçiyormuş, alay ediyormuş. iamam nerde ne zaman görülse 'namaz sırasında zaart diye osuran imam' diye parmakla gösteriliyormuş. yedisinden yetmişine çocuğundan yaşlısına herkes imamala gülüp eğleniyormuş. imam artık sokağa çıkamaz hale gelmiş. bu duruma dayanamayan imam başka bir şehre taşınmış.
.
.
.
aradan 15 sene geçmiş ve imam kendi kendine;

'senelerdir gurbet ellerde tek başıma yaşamaya çalıştım. o talihsiz olaydan sonra toprağıma, köyüme, memleketime gitmedim. oraları çok özledim. gurbet dayanılır gibi değil köyüme dönsem ölmeden memleketimi görsem. hem aradan 15 sene geçti yaptığım şeyi unutmuşlardır. kimse beni tanımaz, hatırlamaz zaten' demiş ve yola çıkmış.

uzun bir yolculuktan sonra köyün girişinde bir çocukla karşılaşmış.



- selamın aleyküm yiğenim.
* aleykum selam emmi.
- annen baban kimdir, kimlerdensin?
* köpeklilerden celil ağanın oğluyum ben bilir misin emmi?
- bilirim tabi, uzun zamandır gurbetteydim ama bildim babanı.
* selam söylerim emmi.
- he söyle yiğenim, kaç yaşındasın sen?
* emmi köylük yerde nufusa geç yazdırmışlar ama annemin dediğine göre imam osurdugunda 15 aylıkmışım.